مطلبی که می خوانید از یک دوست به وبلاگ فکر رسیده که عینا به شما عزیزان تقدیم می گردد :
قال علی بن الحسین (ع) : واعلم انکم لو صلیتم حتی تکونوا کالحنایا و صمتم حتی تکونوا کالاوتار ما نفعکم ذلک الا بورع حاجز.
امام سجاد علیه السلام : بدان هرچند آنقدر نماز بخوانی که چون کمان قامتت خم گردد و آنقدر روزه بگیری که جسمت چون زه کمان لاغر گردد برایت ثمری نخواهد داشت مگر اینکه با تقوایی همراه باشد که تو را از بدی ها منع کند.
عید فطر آمد و ماهی را پشت سر گذاشتیم که برای پاک شدن در آن کافی بود که رو از خدا بر نگیریم و برای بخشیده شدن کافی بود که از کرده و ناکرده های خود پشیمان شویم ، ماهی را پشت سر گذاشتیم که رسول الله آن را ضیف الله و یک فرصت استثنایی دانست و اما ما هستیم که می توانیم از این فرصت استفاده کنیم یا این فرصت را به تهدیدی برای خود تبدیل کنیم که بالواقع بدبخت ترین انسان ها کسی است که ماه رمضان بر او بگذرد و بخشیده نشود .
بد نیست در این روز عید فطر که باید پاک شدن خود را در آن جشن بگیریم کلاه خودمان را قاضی کنیم که آیا خیرخواهی و دوستی در قلب ما جایگزین بدبینی و کینه شده است ؟ آیا حقد و حسد از قلب ما رخت بربسته است ؟ آیا دست از دروغ های فتنه انگیز و تهمت های بیجا برداشته ایم ؟ تا چقدر این نماز و روزه در رفتار ما تأثیر گذاشته است ؟
امیدواریم که این ماه پرعظمت سیاهی را از قلب ما شسته باشد و آن روح متعالی نماز و روزه که همان تقوا است نه فقط در تک تک ما بلکه در تمام جامعه حکم فرما شود . ان شاء الله