سال86 با همه ی فرازونشیب ها گذشت،سختی وراحتی مانند شب وروزدر گذرند اما بهترین حال چیست؟

درزمان حلول سال جدید از خدا می خواهیم که « ما را به بهترین حال متحول فرماید .»

بعضی بهترین حال را رفاه و آسایش تلقی می نمایند و بر این گمان هستند که پول خوشبختی می آورد و کسانی که پول دارند ، در بهترین حال به سر می برند.

برخی دیگر بهترین حال را برای کسانی می دانند که دارای آبرو و عزت اجتماعی هستند و به اصطلاح اعتبار بالایی دارند .

عده ای هم بهترین حال را مخصوص صاحبان قدرت دانسته و گمان می کنند ثروت و شهرت برای کسانی که مناصب اجتماعی دارند به صورت طبیعی وجود دارد و بنابراین چون که صد آید نود هم پیش ماست .

گروهی نیز خوشگذرانی را وسیله رسیدن به بهترین حال تلقی کرده و تصور می نمایند زندگی را باید با خوشی گذراند بنابراین با سرگرمی و تفریح و تفرج ، از سختی ها و ناگواری ها به راحتی عبور نمود و اجازه نداد غم به سرای دل وارد شود این جماعت دائماً در حال عیش و نوش و سرگرم به انواع آلات و ابزار خوشگذرانی و هوسرانی به خیال خود بهترین حال را دارند . واقعاً تلقی ما از بهترین حال چیست ؟ ممکن است به ظاهر هیچ یک از این مسیر های چهارگانه را نپسندیم اما در واقع دلمان می خواهد و آرزو می کنیم ای کاش زمینه ثروت ، شهرت ، قدرت یا شهوت برایمان فراهم شود تا به بهترین حال دست یابیم .

واقعیت این است که انسان میل به کمال دارد . کمال در رفاه و آسایش ، کمال در آبرو و عزت ، کمال در مدیریت زندگی ، کمال در تحقق خواسته هایش ، اما میل به تکامل باید با هدفی فراتر از عمر کوتاه در این دنیا همراه باشد و گرنه هرگز به کمال مطلوب نخواهد رسید .

خواسته هایی که در این دنیا محقق می شوند فناپذیر و نابود شدنی هستند بنابر این نمی توانند آدمی را ارضا نمایند و خیلی زود انسان به این نتیجه می رسد که خواسته اش در واقع محقق نشده است و بیشتر آن چه که تحقق یافته خواب و خیالی بیش نبوده است حتی وقتی به عکس و فیلم روزگار گذشته هم مراجعه می کند جز افسوس و یادآوری تلخ خاطرات شیرین گذشته فایده ای در بر ندارد .

آیا واقعاً بهترین حال وجود ندارد ؟ آیا زمان این دنیا آنقدر کوتاه و محدود است که امکان استفاده بهینه ار آن نیست ؟ آیا سایه مرگ و نیستی آنقدر سنگین و طاقت فرسا می باشد که همه شیرینی فرصت های پیش آمده را به باد فنا خواهد داد ؟ آیا تکرار نوروز به معنای نزدیک شدن به روز مرگ و مردن است ؟

آیا تضمینی وجود دارد که در سال جدید به مصیبت ها و تلخ کامیها و نهایت از دست دادن عزیزان و یا حتی رفتن از این دنیا مبتلا نشویم ؟

چرا فکر می کنیم بهترین حال وجود دارد و چرا از خدا بهترین حال را می خواهیم ؟ واقعاً بهترین حال چیست ؟

بهترین حال ، رسیدن به جزیره ی امن یاد خداست که آرامش بخش واقعی انسان در عرصه ی زندگی جاوید است که دنیا و آخرت را در بر می گیرد . انسان به واسطه ی جایگاه رفیعی که در میان مخلوقات دارد می تواند دنیا را مزرعه آخرت خویش قرار دهد و حسنه دنیا و آخرت را کسب نماید . آدمی می تواند با پرهیز از بدی ها و انجام خوبی ها به شیرین ترین و لذت بخش ترین زندگی دست یابد که هرگز برای او مرگ و نیستی تصور نمی شود . آدمی می تواند به واسطه ی بندگی خدا که خالق هستی است خدایی کند و چون اراده اش اراده خدا شد آنگونه بر جهان چیره گردد که همه امور در مسیری هدایت شود که او می خواهد زیرا او چیزی جز خواست خدا را نخواسته است .

بشر می تواند با پناه بردن به خدا از شر آفریده های او در امان بماند ، تیرگی ها را به رو شنایی تبدیل نماید ، کید شیطان را ضعیف سازد و از خطر حاسدان محفوظ ماند وسوسه جن و انس در او تاثیر گذار نباشد .

ما می توانیم بهترین حال را برای خودمان کسب نماییم به شرط آن که بخواهیم و هزینه این خواستن را بپردازیم که فقط بندگی خداست و لا غیر و فرصت تحویل سال ، بهترین زمان برای در خواست از خداست :

« یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبر الیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال .»